سکته مغزی

بازتوانی بعد از سکته مغزی

در ماه نخست پس از سكته مغزي یا کمی پس از ماه اول، فرد بیمار ممكن است بطور خود بخودی بسياري از تواناييهاي از دست رفته خود را بازيابد. اثرات سكته مغزي اغلب باعث می‌شوند كه شما جنبه‌هاي مختلف زندگي خود را تغيير داده يا اصلاح كنيد. استفاده از برنامه‌های بازتواني برای رسيدن به یک زندگي فعال و رضايت‌بخش، بسيار ارزشمند است. بازتواني به معناي بازگرداندن کامل اثرات سكته مغزي نبوده و هدف از آن كمك به شما براي مستقل و فعال بودن تا حد امکان می‌باشد. حتي كوچكترين بهبودی و پيشرفت، ممكن است تاثير زیادی دركيفيت زندگي و استقلال شما داشته باشد. داشتن يك نگرش مثبت و مجذوب کننده ، همراه با حمايت کردن خانواده و دوستان تاثير بسزايي در بهبودي دارد.

افسردگی پس از سکته مغزی
متخصصان مغز و اعصاب معتقدند که افسردگی تا حدی در قربانیان سکته مغزی، عادی و معمول است. حتی اختلالات اندک و موقتی نیز می‌توانند روحیه و اعتماد شما را از بین ببرد. روند کند بهبودی، مشکلات حرکتی یا مشکل در ارتباط برقرارکردن با بقیه ممکن است شما را منزوی کنند. علایم افسردگی عبارتند از بی‌خوابی، گوشه گیری، تحریک‌پذیری و یا بی‌میلی در ادامه دادن درمان یا داروها. برخی از این علایم می‌توانند از روند بهبودی شما بکاهند و یا میل و اشتیاق دوستان و اطرافیانی که از شما مراقبت می‌کنند را از بین ببرند. در بیشتر افراد، این احساسات با صحبت کردن با دوستان و اعضای خانواده، رفتن به یک گروه حمایتی یا مشاوره با روان‌شناس یا روان‌پزشک برطرف می‌شوند. اگر افسردگی کماکان باقی ماند، پزشک ممکن است داروهای ضدافسردگی را برای شما تجویز نماید.

به محض تثبیت شدن وضعیت پزشکی، بازتوانی شروع می‌شود. در حالیکه هنوز در بیمارستان بستری می‌باشید، کارکنان پزشکی برای بهبود وضعیت جسمانی شما و جلوگیری از بروز مشکلاتی مانند زخم بستر، سفت شدن مفاصل، افتادن، پنومونی و… بازتوانی را شروع می‌کنند. ممکن است این مشکلات به علت بستری طولانی مدت ایجاد شوند. به همراه اعضای خانواده خود با پزشک و سایر کارکنان پزشکی درباره اینکه کجا می‌توانید خدمات بازتوانی پس از سکته مغزی را دریافت کنید، صحبت کنید. ممکن است پزشک پیشنهاد کند که مدتی را در بخش بازتوانی مراکز درمانی بگذرانید تا برخی از خدمات مشابه بیمارستان، به شکل راحت‌تر و دلپذیرتری به شما ارایه گردد. در صورتیکه سکته مغزی آسیب‌های بسیار گسترده‌ای به شما وارد آورده باشد، استفاده دراز مدت از این خدمات برای شما ضروری است. کمک گرفتن از مراکز تامین کننده سلامتی در منزل که پرستارهای خانگی را اعزام می‌کنند، ممکن است شما را قادر به بازگشت سریع‌تر به فعالیت‌های طبیعی در خانه‌تان نماید. ممکن است انواع دیگری از درمان‌ها به شکل خدمات سرپایی در بیمارستان‌ها و کلینیک‌ها در دسترس قرار بگیرند.

فواید فیزیوتراپی
اگر سکته مغزی منجر به از دست دادن توانایی جسمانی مانند راه رفتن شود، فیزیوتراپی در بیمارستان برای بازگرداندن حداکثر توانایی بلافاصله شروع خواهد شد. ممکن است شما فیزیوتراپی را چند هفته و یا حتی چند ماه پس از مرخصی از بیمارستان ادامه دهید، بویژه اگر در یک برنامه بازتوانی شرکت نمایید. با افزایش میزان بهبودی شدت و پیچیدگی برنامه بازتوانی شما افزایش می‌یابد.

پزشکتان می‌تواند تیمی از متخصصان را برای کمک به شما بسیج نماید و انواع خاصی از بازتوانی‌های مورد نیاز شما را ارایه نماید. ممکن است برای به دست آوردن توانایی و چیره شدن بر ضعف‌های بوجود آمده، کارکردن در حوزه‌هایی ضروری باشد که پیش از این شما حتی فکرش را هم نمی‌کردید:• مهارت‌های مراقبت از خود نظیر غذا خوردن، لباس پوشیدن و حمام کردن.

  • مهارت‌های حرکتی مانند استفاده از واکر و یا ویل‌چیر(صندلی چرخدار).
  • مهارت‌های کلامی و گفتاری.
  • تکنیک‌های تقویت حافظه و حل مشکل.
  • مهارت‌های اجتماعی برای تعامل با مددکاران و سایر افراد.
    ممکن است شما به خدمات تخصصی کارشناسان بازتوانی سکته‌های مغزی، کارشناسان فیزیوتراپی، درمان‌گرهای شغلی، کارشناسان گفتاردرمانی، کارشناسان شنوایی سنجی، کارشناسان امور تفریحی و متخصصان تغذیه نیاز داشته باشید. روان‌شناسان یا روان‌پزشکان، مددکاران اجتماعی، مشاوران شغلی و مشاوران خانواده می‌توانند به شما و اعضای خانواده‌تان در مورد کار و زندگی خانوادگی‌تان کمک کنند.

فیزیوتراپی و کاردرمانی
به منظور کمک به شما برای بهبودی از سکته مغزی، فیزیوتراپیست‌ها وضعیت شما را ارزیابی می‌نمایند و طوری یک برنامه درمانی را طراحی می‌نمایند که به بهترین وضع ممکن بازگردید. برنامه فیزیوتراپی برای کمک به شما برای بدست آوردن دوباره تعادل، طبیعی ‌شدن راه رفتن، استفاده کردن از دست و پا بدون احساس درد، افزایش توان و انعطاف پذیری و به طورکلی برای بهبود زندگی روزمره شما، طراحی شده‌اند. اگر برای راه رفتن به عصا و سایر وسایل کمکی نیاز داشته باشید، فیزیوتراپیست وسیله مناسب شما را می‌سازد و به شما یاد می‌دهد که چگونه از آن استفاده نمایید.
هدف از انجام درمان شغلی، کمک به شما در بازیابی توانایی انجام کارهای روزمره‌تان است (چه شما شاغل باشید و چه بازنشسته باشید). برای مثال، یک درمانگر شغلی، ممکن است به یک بیمار مبتلا به سکته مغزی یاد دهد که چگونه خودش غذا بخورد و یا به حمام برود و دوش بگیرد. درمانگرهای شغلی همچنین با افراد کار می‌کنند تا به آنها در راه‌رفتن، بالا و پایین رفتن از پله‌ها، سوار شدن و پیاده شدن از خودرو کمک کنند. اگر برای به دست آوردن دوباره سلامتی نیاز به وسایلی داشته باشید برای مثال یک قاشق بزرگ با یک دسته برآمده، این افراد می‌توانند این وسایل را برای شما فراهم نمایند و طرز استفاده از آنها را به شما یاد بدهند.
فیزیوتراپیست و درمانگر شغلی یک دوره کامل دانشگاهی را برای فراگیری این مهارت‌ها گذرانده‌اند و دارای مدارک معتبر آکادمیک می‌باشند. اینگونه درمان‌ها معمولا در فیزیوتراپی‌هایی انجام می‌شوند که اغلب در داخل خود بیمارستان‌ها یا درمانگاه‌ها قرار دارند.


همسر و اعضای خانواده شما نقشی کلیدی در برنامه بازتوانی شما ایفا می‌کنند. خانواده شما باید بفهمند که چه اتفاقی برای شما رخ داده است و اینکه این ناتوانی چگونه می‌تواند زندگی شما را تغییر بدهد. شما به همراه همسر و اعضای خانواده‌تان قادر خواهید بود که به بهترین نحو با شرایط موجود کنار بیایید. کسب اطلاعات لازم، دانستن اینکه چه چیزی مورد انتظار است و دانستن اینکه کجا می‌توان برای کمک گرفتن مراجعه نمود، برای شما و خانواده‌تان ضروری می‌باشد. پزشک و پرستار مخصوص شما می‌توانند شما را نزد گروه‌های حمایت‌ کننده از مبتلایان سکته‌های مغزی معرفی کنند و در آن‌جا شما با افرادی ارتباط برقرار می‌نمایید که مشکلاتی همانند مشکلات شما دارند.

رفتن به خانه بعد از بروز سکته مغزی
بعد از بروز سکته مغزی، شما و اعضای خانواده‌تان باید در محیط خانه تجدید نظرهایی انجام دهید تا استقلال، آسودگی و ایمنی بیشتری برای شما فراهم آید. این تغییرات به ماهیت توانمندی‌های شما بعد از سکته مغزی بستگی دارند. برخی نکات عمومی در این زمینه به شرح ذیل می‌باشند:

  • قبل از اینکه ترخیص شوید، با یک متخصص طب بازتوانی قرار ملاقات بگذارید و از او بخواهید که به منزل شما بیاید و وضعیت آنجا را از نزدیک ببیند. با او درباره کارهای روزمره خود صحبت کنید و فهرستی از تغییراتی که نیاز است قبل از ورود شما به خانه اعمال شوند، تهیه کنید. همچنین بعد از ورود دایمی به منزل نیز یک سلسله ملاقات‌هایی را با او هماهنگ نمایید، چون برخی از مشکلات تا قبل از ورود شما به منزل و اقامت دایمی در آن مشخص نمی‌شوند.
  • امنیت شما در اولویت قرار دارد. یک چک لیست امنیتی تهیه کنید که شامل ملاحظاتی نظیر اطفاکننده‌های حریق و دستگاه‌های هشداردهنده دود باشد.
  • شماره تلفن‌های اضطراری را در چند قسمت خانه خود نصب نمایید.
  • از وسایل ارتباطی ساده استفاده کنید. مطمئن شوید که به راحتی به تلفن دسترسی دارید. یک سیستم هشداردهنده اضطراری نصب نمایید و آن را ۲۴ ساعته فعال نگه دارید.
  • وسایل اضافی را از داخل خانه، خارج نمایید . اگر در تحرک و تعادل مشکل دارید، یا اگر برای راه رفتن به مواردی مانند واکر (عصای پزشکی) یا ویل‌چیر (صندلی چرخدار) نیاز دارید، باید از شر وسایل دست و پا گیر مانند فرش‌ها و وسایل شکستنی، سیم‌های برق و سایر خطرات بالقوه خلاص شوید.
  • از نورپردازی و روشنایی مناسب و کافی در سراسر خانه خود استفاده نمایید.
  • با متخصص طب بازتوانی درباره اینکه وسایل کمکی را از کجا می‌توانید خریداری نمایید تا در انجام کارها راحت‌تر باشید مشورت کنید. وسایل کمکی خیلی زیادی در بازار وجود دارند.
  • برخی اصلاحات و بهسازی‌های لازم در خانه عبارتند از: نصب حفاظ و ایجاد سطح شیب دار در پلکان، گشاد کردن راهروها برای تطابق با ویل‌چیر (صندلی چرخ‌دار)، تنظیم یا علامت‌گذاری روی شیرهای آب برای استفاده راحت‌تر از آنها بطوریکه حتی برای افرادی که حس دما را از دست داده‌اند نیز قابل استفاده باشد، استفاده از اجاق‌های کنترل‌دار، نصب سیستم‌های سازمان دهنده در کمدهای منزل.
  • آماده تجربه کردن باشید. برای یافتن و استفاده ازتمام منابع مورد احتیاج، نیاز به گذشت زمان و تجربه‌های زیادی است.
مشاهده بیشتر

قلب سالم

بیماری‌های قلبی‌عروقی اشکال مختلفی مانند: فشارخون‌بالا، بیماری‌سرخرگهای‌کرونری، بیماریهای دریچه‌ای قلب، نارسایی احتقانی قلبی، تصلب‌شرایین (آترواسکلروز) و سکته مغزی دارند. بدلیل بار سنگینی که این بیماری‌ها از لحاظ اقتصادی و سلامت بر جامعه وارد می‌سازند، تحقیقات وسیعی برای پیشگیری از این بیماری‌ها انجام گرفته است. در طول دهه‌های اخیر مطالعات وسیعی بر روی صدها هزار نفر انجام گرفته است. این مطالعات عوامل خطری را که سبب افزایش احتمال ابتلا فرد به بیماری‌های قلبی‌عروقی می شوند را مشخص نموده‌اند. آگاهی از این عوامل خطر و چگونگی کنترل آنها این فرصت را این فرصت را بوجود می آورد که بتوان از بروز این بیماری ها پیشگیری کرده و یا در صورت ابتلا از شدت آن کاست. بیماری‌های قلبی‌عروقی تهدیدی عمده برای جامعه انسانی به شمار می‌آیند ولی می‌توان میزان مرگ و میر ناشی از آنها را به شکل قابل توجهی کاهش داد، چراکه بسیاری از افراد می‌توانند تغییرات مثبتی را در شیوه زندگی خود ایجاد کرده و از ایجاد و یا بدترشدن این بیماری‌ها پیشگیری کنند. ایجاد تغییرات سالم در شیوه زندگی مطابق با رهنمودهایی که از چندین دهه تحقیقات بدست آمده‌اند نه تنها سبب پیشگیری از بیماری‌های قلبی‌عروقی می‌شوند بلکه خطر ابتلا به بیماری‌های خطرناکی مثل سرطان و دیابت (بیماری قند خون) را نیز کاهش می‌دهند.

نوشته های مشابه

بستن
بستن